Η Αυγή θα μπορούσε να είναι η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων. Γιατί οι δημιουργίες της σε μεταφέρουν σε ένα κόσμο ατμοσφαιρικό, σχεδόν ονειρικό. Έναν κόσμο έντονα υπερβατικό και υπερρεαλιστικό, αλλά με βαθιά εσωτερικότητα και μια έντονη διάθεση για την κατάδυση στο απόλυτο και αθέατο. Είναι της ανθρώπινης ψυχής. Η μίξη διαφόρων υλικών και τεχνικών πετυχαίνει την απόδοση μιας παλλόμενης από τις αντιθέσεις του φωτεινού και του σκούρου ανάγλυφης επιφάνειας, όπου μπορείς να νιώσεις τις γεύσεις και τα συναισθήματα που κάθε χρώμα αναδύει.

Οι αποχρώσεις του μπλε αφήνουν πίσω τους την αρμύρα της θάλασσας και στροβίλους συναισθημάτων, τα πυρετικά κίτρινα και τα βελούδινα πορτοκαλί την πηχτή γεύση του νοτιά και την μελαγχολική ένταση της αναζήτησης. Η μετάβαση από τον εξωτερικό χώρο στην εσωτερική ενδοχώρα που παλεύει με αντικρουόμενα συναισθήματα, κλείνεται συχνά σε διπλά κάδρα. Με τον τρόπο αυτό, κάθε δημιουργία προσφέρεται για διπλή ανάγνωση. Επιλέγουμε την είσοδο στο φωτεινό εσωτερικό ή την έξοδο στο αινιγματικό σκοτάδι; Κινούμαστε με σταθερό δρασκελισμό στο αβέβαιο άγνωστο ή ανυπομονούμε να συναντήσουμε την ελπίδα; Από την άλλη, η εσωτερική αναζήτηση δυναμώνει με τη συμβολική χρήση κάποιων αντικειμένων, όπως το αβγό, που χρησιμοποιεί για πρώτη φορά σε δύο έργα, τονίζοντας την αίσθηση της νέας ζωής και της αναγέννησης.
Είναι εντυπωσιακό πως σε αυτά τα παλλόμενα σκηνικά που στήνει η Αυγή, με τα ανθρωπόμορφα κλαδιά δέντρων, τους συμπαγής και απότομους βράχους, τους αυστηρούς εσωτερικούς χώρους με την έντονη διάθεση γεωμετρικής συμμετρίας, οι μικροσκοπικές ανθρώπινες φιγούρες «κλέβουν» την παράσταση. Γυναικείες μορφές, γυμνές, που μιλούν μόνο με τη στάση του σώματός τους, συμπυκνώνουν αρχέγονους ρόλους και μεστά συναισθήματα.

Αυτές οι λιλιπούτειες αλλά τόσο ρεαλιστικές και γεμάτες ένταση μορφές, είναι κυρίαρχες καθώς ακροβατούν στην άκρη του βράχου, έτοιμες να βυθιστούν στην άβυσσο ή να αναδυθούν στο άπλετο φώς. Γεμάτες προσδοκία ατενίζουν, αισθάνονται, αναπαύονται νωχελικά στη ρίζα ενός δέντρου, ρουφούν το φως στο οποίο είναι λουσμένες, προσμένουν τυλιγμένες σε μια πηχτή σιωπή ή κατευθύνονται με σταθερό βήμα στο Όνειρο. Οι δημιουργίες της Αυγής αφαιρούν τη σκόνη της καθημερινής μας ζωής, και μάς προτρέπουν να βυθιστούμε στα ενδότερα της ψυχής, σε πολύπλοκα μονοπάτια που πολλές φορές αρνούμαστε να διαβούμε, εγκλωβισμένοι σε φόβους και ενοχές.
Είναι μια ελεύθερη κατάδυση σε ωκεανούς συναισθημάτων, σε πτυχές της ανθρώπινης φύσης μας που επιμελημένα επιλέγουμε να παραμένουν ασυνείδητες.

Δρ. Χρυσή Μπούρμπου ΥΠ.ΠΟ.Τ-Πανεπιστήμιο Αιγαίου